ابوالفضل ساعی کارگردان فیلم کوتاه «دو خط موازی» که از آثار راه‌یافته به چهل‌وسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران است، درباره موضوع این اثر گفت: «دو خط موازی» به این مفهوم می‌پردازد که دارایی ما صرفاً ملک و املاک، ماشین، خانه و از این قبیل چیزها نیست. آدم‌هایی که دوستشان داریم و خانواده ما نیز دارایی ما هستند و باید قدرشان را بدانیم. آنها نیاز به رسیدگی و توجه دارند و نبودشان واقعاً می‌تواند خلأها و فضای خالی بسیاری در زندگی ما ایجاد کند.
داستان فیلم و موضوعات آن
ساعی ادامه داد: اگر بخواهم دغدغه ساخت فیلم را بهتر بیان کنم، ماجرا درباره یک دختر است که سال‌ها پیش با پسری دوست بوده است. این ۲ نفر یکدیگر را دوست داشتند و قرار بوده تا کارهای زیادی با هم انجام دهند. اما دختر که سودای پیشرفت و آینده در سر داشته است، تصمیم می‌گیرد برای درس خواندن از شهرستان به تهران بیاید و این پسر را رها می‌کند. سال‌ها می‌گذرد تا اینکه یک اتفاق باعث مواجهه دوباره آنها می‌شود. در آن لحظه است که متوجه می‌شویم با وجود اینکه دختر اکنون موفق شده و یک آدم مستقل است، اما نبود آن عشق چه فضای خالی بزرگی در زندگی او ایجاد کرده است. این فیلم به ارزش آن آدم و آن عشق می‌پردازد و او در موقعیتی قرار می‌گیرد که باید تصمیم بگیرد به این آدم نزدیک شود یا نه.
بیشتر بخوانید: زائرسرای افلاک لرستانی‌ها در مشهد در آستانه تکمیل است
فرایند تولید و چالش‌ها
این کارگردان جوان درباره فرایند تولید این پروژه بیان کرد: در اردیبهشت و خرداد سال ۱۴۰۵ طرح کار حاضر شد. آن را به باشگاه سوره ارائه دادم و روی آن کار کردیم تا به یک نسخه نهایی رسید. فیلمنامه پنج شش بار بازنویسی شد و در نهایت تصمیم گرفتیم که برای تولید آن اقدام کنیم. ما اواخر تیر وارد مرحله تولید شدیم که چهار روز طول کشید. یک سری سختی‌های تولید هم همراه ما بود که البته فیلم کوتاه همیشه این سختی‌ها را دارد. زمان هم خیلی کم بود؛ یعنی برای آخر تیر برنامه‌ریزی کرده بودیم و بیستم تیر تازه اقدام به ضبط کردیم. ما یک نسخه اولیه به جشنواره رساندیم تا فقط کار به جشنواره برسد، اما مرحله پس‌تولید تقریباً یک پروسه یک ماه تا یک ماه و نیم زمان برد تا به نسخه کامل رسیدیم و اکنون کار آماده پخش است.
ساعی در ادامه به چالش‌های اقتصادی این فیلم اشاره کرد و گفت: در کل فیلم کوتاه چون بازگشت مالی خاصی ندارد، خیلی به آن نگاه اقتصادی نمی‌شود و این امر طبیعی است. من در فیلم قبلی خودم «خسرو ۱۲۷» که آن هم در جشنواره حضور داشت، با چالش‌های تولید و چالش‌های اقتصادی زیادی مواجه بودم. در این کار نیز همین‌طور بود. ما نتوانستیم آن‌طور که باید هزینه کنیم؛ مثلاً هزینه طراحی صحنه بسیار بالا بود و مجبور شدیم قدری استاندارد خود را پایین‌تر بیاوریم.
به عنوان مثال، این کار به نظر من باید در شش روز ضبط می‌شد، اما ما چهار روز برای ضبط وقت گذاشتیم. این زمان برای سینما استاندارد نیست، اما چون پول کافی نبود مجبور شدیم زمان ضبط را کم کنیم.
جشنواره فیلم کوتاه تهران و اهمیت آن
ساعی در پایان با اشاره به جشنواره فیلم کوتاه تهران و شانس شناسایی استعدادها اظهار کرد: جشنواره عموماً متغیر است؛ یعنی هر سال که جشنواره برگزار می‌شود، بستگی به شرایط آن سال دارد. در این جشنواره پیش آمده است که کشف استعداد داشته باشیم، اما موردی هم بوده که در یک سال به فیلمسازی جایزه داده‌اند که پیش از آن حتی فیلم سینمایی هم ساخته بوده است! به نظر من اصلاً جایزه نباید به چنین کسی تعلق بگیرد، چراکه فیلم کوتاه بستر مناسبی برای معرفی سینماگران جوان است.
در کل جشنواره هم به دیده شدن فیلم و هم به دیده شدن فیلمساز بسیار کمک می‌کند. جشنواره تهران در حوزه فیلم کوتاه بسیار معتبر است و بیشترین مخاطب و بعد رسانه‌ای را دارد که این اهمیت زیادی دارد.
فیلم کوتاه «دو خط موازی» به نویسندگی و کارگردانی ابوالفضل ساعی مهربانی و تهیه‌کنندگی حامد یامین‌پور، پس از پایان مراحل تولید، به بخش «وطن به روایت من» چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران راه پیدا کرده است. این فیلم روایتی از فاصله‌ای است که زمان میان آدم‌ها می‌اندازد و از ردپای خاطراتی می‌گوید که گاه پس از سال‌ها دوباره خود را به زندگی بازمی‌گردانند.
بیشتر بخوانید: آغاز عملیات اجرایی مدرسه ۱۲ کلاسه در اردکلو مرند · آتش‌سوزی سینمای یادمان سمنان بدون آسیب‌دیدگی جانی
