بروکسل نسبت به ناتوانی کشورهای عضو اتحادیه اروپا در مدیریت بحران انرژی و پیامدهای اقتصادی آن هشدار داده و اعلام کرده که این وضعیت میتواند بستر را برای قدرتگیری جریانهای راستگرای افراطی در سراسر قاره سبز فراهم کند.
نارضایتیهای عمومی و تصمیمات قاطع
گزارشها حاکی از آن است که فشارهای تورمی و هزینههای بالای انرژی نارضایتیهای عمومی را به شدت افزایش داده و از سیاستمداران حاکم خواسته شده است که با اتخاذ تصمیمات قاطع، راهکارهای عملی برای کاهش بار مالی مردم بیابند. این موضوع به وضوح نشان میدهد که نحوه مدیریت بحران انرژی ارتباط مستقیمی با رشد راست افراطی دارد.
بیشتر بخوانید: آناخاتون تبریز در مسیر رفع معضل فاضلاب
تأثیرات دوری از سیاستگذاریهای دموکراتیک
شانتال موفه، فیلسوف سیاسی معاصر، به بررسی این موضوع پرداخته و تأکید میکند که رویکردهای فعلی در سیاستگذاری، که او آن را «خصوصیسازی زندگی» مینامد، به تدریج انگیزه شهروندان برای مشارکت در اداره سازمانهای سیاسی را کاهش میدهد. به گفته او، این کاهش انگیزه میتواند به تضعیف ثباتی که سیاستگذاران وعده داده بودند، منجر شود.
موفه همچنین به این نکته اشاره میکند که با از بین رفتن امکان همذاتپنداری با مفاهیم ارزشمند شهروندی، مردم به دنبال دیگر اشکال همذاتپنداری جمعی میروند. این تغییر میتواند پیوندهای مدنی را که برای یک اجتماع سیاسی دموکراتیک ضروری است، به خطر بیندازد.
افزایش نقش احزاب پوپولیستی
موفه معتقد است که یکی از پیامدهای نگرانکننده نقصان دموکراتیک، افزایش نقش احزاب پوپولیستی دستراستی است. این احزاب میتوانند با چالش کشیدن اجماع غالب، خود را بهعنوان نیرویی ساختارشکن و بیانگر اراده مردمی معرفی کنند. این وضعیت در حال حاضر در آلمان و فرانسه به وضوح مشاهده میشود.
موفه با انتقاد از سیاستهای نخبگان مدرن که اقشار مردمی را تحقیر میکنند، تأکید میکند که اگر انتخابهای سیاسی واقعیتری در دسترس قرار میداشت، وضعیت کنونی به وجود نمیآمد. او از نوعی «کسری دموکراتیک» سخن میگوید که میتواند آثار خطرناکی بر نهادهای دموکراتیک داشته باشد.
خطرات انرژی به عنوان عامل سیاسی
به نظر میرسد که دولتهای حاکم تحت فشار بحرانهای اقتصادی و اجتماعی، به راحتی میتوانند مورد تهدید راستگراها قرار گیرند. در این وضعیت، انرژی به یک عامل سیاسی در رقابتها تبدیل شده و افزایش قیمتها میتواند توانایی دولتها را زیر سؤال ببرد. این همان نقطهای است که بروکسل از آن میترسد.
موفه تأکید میکند که مبارزه سیاسی چپ باید بهعنوان یک پاسخ ترقیخواهانه به مطالبات تودههای محرومی که به سمت راست افراطی جذب شدهاند، در نظر گرفته شود. او معتقد است که هدف راهبرد پوپولیستی چپ، نه پیریزی یک رژیم پوپولیستی، بلکه برساختن یک سوژه جمعی است که به چارچوب لیبرال یورش ببرد.
بیشتر بخوانید: سیدرضا هاشمی: شفافسازی منابع بیمه کارگران ساختمانی ضروری است · ترامپ به زلنسکی: حمله به زیرساختهای سوخت روسیه را متوقف کن!
