پس از جنگ ۱۲ روزه اسرائیل علیه ایران، بریکس در نشست سال گذشته خود به وضوح حمله به ایران را محکوم کرد. اما در نشست امسال، این ائتلاف بزرگ اقتصادی تصمیم گرفت تا تنها به درخواست «خویشتنداری حداکثری» در خاورمیانه بسنده کند و از سرزنش هیچ کشور خاصی خودداری کند. این تغییر رویکرد، سوالات زیادی را در مورد دلایل آن و پیامدهای احتمالیاش ایجاد کرده است.
چرا بریکس سکوت کرد؟
به نظر میرسد که این سکوت معنادار بریکس میتواند به دلایل سیاسی و اقتصادی مرتبط باشد. کشورهای عضو این ائتلاف، به ویژه چین و هند، به دنبال حفظ روابط تجاری و اقتصادی خود با اسرائیل و ایالات متحده هستند. این در حالی است که ایران به عنوان یک بازار مهم و همچنین منبع انرژی برای این کشورها محسوب میشود. بنابراین، حفظ توازن در روابط بینالمللی آنها ممکن است به سکوت بریکس در برابر حملات اسرائیل منجر شده باشد.
پیامدهای این تغییر رویکرد
سکوت بریکس در برابر حملات اسرائیل همچنین میتواند به معنای تغییر در استراتژیهای پاسخگویی به بحرانها باشد. این ائتلاف ممکن است به دنبال ایجاد یک فضای دیپلماتیک جدید در خاورمیانه باشد که در آن حملات نظامی به عنوان ابزاری غیرمناسب تلقی شود. اما آیا این رویکرد میتواند به کاهش تنشها کمک کند یا برعکس، به تشدید بحرانها منجر خواهد شد؟
در نهایت، این سوال باقی میماند که آیا بریکس به عنوان یک نهاد جهانی، توانایی و اراده لازم برای برخورد قاطع با بحرانهای منطقهای را دارد یا خیر. با توجه به رویکرد کنونیاش، به نظر میرسد که این ائتلاف بیشتر به دنبال حفظ منافع اقتصادی کشورهای عضو خود است تا حل و فصل بحرانها و تنشهای منطقهای.
