در سالهای اخیر، بحث مناسبسازی فضاهای عمومی برای افراد دارای معلولیت به یکی از مسائل اساسی جامعه تبدیل شده است. با این حال، ترک فعل دستگاهها در این حوزه، به شدت غیرقابل پذیرش است و نیاز به توجه فوری دارد.
عدم توجه کافی به نیازهای افراد دارای معلولیت
دستگاههای مسئول، با وجود تصویب قوانین و مقررات مناسبسازی، همچنان در عمل شاهد اقداماتی ضعیف و ناکافی هستیم. این وضعیت نه تنها به حقوق افراد دارای معلولیت آسیب میزند، بلکه به نوعی نشاندهنده عدم توجه به نیازهای این قشر از جامعه است. سوال اینجاست که چرا با وجود وجود قوانین، اقدام ملموسی از سوی نهادهای مربوطه انجام نمیشود؟
پیامدهای اجتماعی و اقتصادی ترک فعل
ترک فعل در حوزه مناسبسازی تنها به نفع افراد دارای معلولیت نیست، بلکه پیامدهای اجتماعی و اقتصادی گستردهای را به همراه دارد. فضاهای عمومی نامناسب، موجب کاهش مشارکت اجتماعی این افراد و در نتیجه افزایش هزینههای اجتماعی میشود. همچنین، عدم توجه به حقوق این قشر، میتواند منجر به نارضایتی عمومی و ایجاد تنشهای اجتماعی گردد.
به نظر میرسد که برای تغییر این وضعیت، نیاز به عزم جدی و همکاری بین دستگاهها وجود دارد. در غیر این صورت، جامعه باید منتظر عواقب ناخوشایندی باشد که ناشی از بیتوجهی به این موضوع مهم خواهد بود. در نهایت، هرگونه ترک فعل در این حوزه، نه تنها به ضرر افراد دارای معلولیت است، بلکه به تضعیف انسجام اجتماعی منجر خواهد شد.
