تیم ملی فوتبال ایران با ترکیبی که به شدت تحت تأثیر سن و تجربه قرار دارد، آماده میشود تا در جام جهانی ۲۰۲۶ شرکت کند. در حالی که جامعه فوتبال انتظار تغییرات اساسی و جوانگرایی را دارد، ترکیب اخیر نشاندهنده تداوم محافظهکاری و بیتوجهی به آینده است.
عدم تغییر نسل و استمرار ترکیب پیر
تیم ملی در آستانه یک چرخه حساس سه تا چهار ساله قرار دارد که شامل آزمون جام ملتها و ماراتن انتخابی جام جهانی ۲۰۳۰ است. ساختن تیمی برای آینده نیازمند زمان، هماهنگی و درک متقابل است. سالهاست که کارشناسان بر ضرورت جوانگرایی و تغییر نسل تأکید دارند، اما به نظر میرسد امیر قلعهنویی، سرمربی جدید، اقدام جدی برای این تغییر انجام نداده است. او نه تنها دست به تغییر نسل ساختاری نزده است، بلکه حتی تزریق تدریجی استعدادهای جوان را هم نادیده گرفته است.
بیشتر بخوانید: مسابقات ملی میدان یار با حضور ۴۰ تیم گچسارانی آغاز شد
ترکیبهای عجیب و غریب در فهرست ملی
با نزدیک شدن به جام جهانی، ترکیب تیم ملی با چهرههای پیر و تکراری روبروست. انتخاب بازیکنانی مانند شجاع خلیلزاده و رامین رضاییان که هر دو بالای ۳۵ سال دارند، سؤالاتی را درباره آینده تیم ایجاد میکند. از سوی دیگر، دعوت از بازیکنانی مانند احسان حاجصفی که در دوران اوج خود نیز نتوانسته کارنامه موفقی داشته باشد، نگرانیهای بیشتری را به همراه دارد. این در حالی است که بازیکنان جوانتر که شایسته دعوت به تیم ملی هستند، همچنان نادیده گرفته میشوند.
تیم ملی فوتبال ایران امروز آینهای از جامعهای است که جوانان آن در ساختارهای مختلف احساس انسداد و دیده نشدن میکنند. این وضعیت ممکن است به ناامیدی عمومی دامن بزند و حس شکست را در بین هواداران فوتبال تقویت کند. در نهایت، اگر اعتماد به نسل جوان در فوتبال تقویت نشود، هویت یک نسل و امید به موفقیت در عرصه ملی نیز به خطر خواهد افتاد.
بیشتر بخوانید: هشت کشتیگیر مازندرانی به اردوی تیم ملی کشتی فرنگی دعوت شدند · فران تورس، ستارهٔ پاری سن ژرمن، گل اول را به برست زد
