اصفهان، یکی از مناطق مهم آبی ایران، با معضلات جدی خشکی زاینده رود روبرو است. رئیس انجمن آبخیز کشور در بیانی تأکید کرد که برای احیا و جاریسازی دائم زاینده رود، باید از نگاه صرف آبی عبور کرد و به مؤلفههای فیزیکی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بهطور همزمان توجه داشت.
ضرورت حکمرانی جامع
زاینده رود بهعنوان رگ حیاتی اصفهان، یکی از منابع اصلی آب برای کشاورزی و شرب در این منطقه است. اما خشکی آن به یک بحران جدی تبدیل شده که نیازمند سیاستگذاریهای جدید و جامع است. رئیس انجمن آبخیز کشور بیان کرد که حکمرانی آب باید به حکمرانی آبخیز تبدیل شود تا بتوان بهطور مؤثری به این بحران پاسخ داد.
وی افزود: «این حکمرانی جامع شامل در نظر گرفتن تمامی مؤلفهها و ذینفعان است. از کشاورزان گرفته تا صنایع و ساکنان محلی، همه باید در این فرآیند مشارکت داشته باشند تا بتوانیم به یک راهحل پایدار برای زاینده رود دست یابیم.»
چالشهای موجود
با وجود اقداماتی که تاکنون برای احیای زاینده رود انجام شده، هنوز چالشهای زیادی پیش روی تصمیمسازان وجود دارد. تغییرات اقلیمی، مصرف بیرویه آب و عدم مدیریت صحیح منابع آبی از جمله مشکلاتی است که به بحران خشکی زاینده رود دامن میزند.
رئیس انجمن آبخیز کشور همچنین بر لزوم ایجاد همکاری میان نهادهای دولتی، بخش خصوصی و جامعه محلی تأکید کرد. بدون این همکاری، هرگونه تلاش برای احیای زاینده رود ممکن است بینتیجه بماند.
بهطور خلاصه، برای نجات زاینده رود و تأمین آب برای نسلهای آینده، نیاز به رویکردی جامع و همافزا داریم. این رویکرد باید بهگونهای طراحی شود که همه ذینفعان در آن مشارکت داشته باشند و منافع ملی در نظر گرفته شود.
