تب دنگی، بیماری ویروسیای که میتواند عواقب جدی برای سلامتی ایجاد کند، به یکی از چالشهای جدی نظام بهداشت عمومی تبدیل شده است. دکتر راضیه طغرلی، پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، در تازهترین تحقیقات خود به بررسی دیدگاه ۱۶۳ نفر از متخصصان و مسئولان در این زمینه پرداخته است. نتایج این مطالعه نشان میدهد که کانون اصلی خطر تب دنگی، آبهای راکد کوچک در اطراف ماست که به راحتی قابل شناسایی و کنترل هستند.
آبهای راکد، مهد پشهها
دکتر طغرلی با اشاره به اینکه پشهها میتوانند در آبهای راکد کوچک مانند گودالها، سطلها و حتی ظرفهای آب در حیاط خانهها تخمگذاری کنند، تاکید میکند که این مناطق باید به دقت مورد کنترل قرار گیرند. او معتقد است که اگرچه حذف زیستگاه پشهها کار سختی نیست، اما نیازمند یک اقدام مستمر و جمعی از سوی شهروندان است.
مشارکت شهروندان، کلید حل معضل
دکتر طغرلی به اهمیت مشارکت فعال مردم در این راستا اشاره کرده و میگوید: "اگر هر فردی مسئولیت محیط اطراف خود را بپذیرد و اقداماتی چون پاکسازی آبهای راکد را انجام دهد، میتوانیم به سرعت وضعیت را بهبود بخشیم و مانع از شیوع تب دنگی شویم." این پژوهشگر همچنین به اثرات مثبت اجتماعی و اقتصادی این اقدامات اشاره کرده و میافزاید: "سلامت جامعه باید در اولویت قرار گیرد و این امر تنها با همکاری و مشارکت همگانی محقق میشود."
با توجه به تهدیدات روزافزون بیماریهای ناشی از پشهها، سخنان دکتر طغرلی باید زنگ خطری برای همه ما باشد. آیا ما آمادهایم که به مسئولیتهای خود در حفظ سلامت جامعه عمل کنیم؟




