دستمزد کارگران حداقلبگیر باید بتواند هزینههای حداقلی یک زندگی معمولی را پوشش دهد؛ این الزام قانونی هیچگاه به طور جدی از سوی مسئولان حاکمیتی پیگیری نشده است. سرکوب مزدی و استثمار نیروی کار به شکل پنهان، برای دههها ادامه داشته و فاصلهی میان دستمزد و هزینههای زندگی به شکل بیسابقهای عمیق شده است.
هزینههای خوراکی و عقبماندگی دستمزد
هزینههای خوراکی در مردادماه امسال، حداقل پانزده میلیون تومان بیشتر از دستمزد کارگر به اضافهی مزایا بوده است. براساس گزارشهای منتشر شده، در مردادماه، هزینههای خوراکی یک خانوادهی متوسط ۳.۳ نفره به ۴۰ میلیون تومان میرسد، در حالی که دستمزد کارگر متاهل با تمامی مزایا ۲۴ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان است. این یعنی کارگران حداقلبگیر باید ۱۵ میلیون تومان بیشتر از حقوق خود صرف هزینههای خوراکی کنند.
بیشتر بخوانید: بازسازی پلهای آسیبدیده هرمزگان در آستانه اتمام
افزایش بیرحمانه هزینهها
طبق گزارشها، هزینههای حداقلی زندگی کارگران در مردادماه به حدود ۹۲ میلیون تومان رسیده که تنها ۲۵ میلیون تومان از آن به دستمزد کارگران اختصاص دارد. این دستمزد فقط ۲۷ درصد از هزینههای زندگی را پوشش میدهد و کارگران برای ۲۲ روز ماه با مشکل جدی روبرو هستند. این شرایط باعث شده که طبقهی متوسط به شدت تحلیل رود و بسیاری از کارگران، حتی برای خرید کالاهای اساسی نیز با مشکل مواجه شوند.
در کنار این، گرانی بیامان سایر کالاها و خدمات، از دارو گرفته تا حملونقل، وضعیت معیشتی کارگران را به شدت تحت فشار قرار داده است. به عنوان مثال، قیمت داروهای ایرانی به طور میانگین ۱۵۰ درصد و داروهای خارجی تا ۵۰۰ درصد افزایش یافته است. این در حالیست که افزایش قیمت بنزین نیز به شرایط دشوار حمل و نقل دامن زده است.
در این وضعیت، زمزمههایی از شورای عالی کار و نمایندگان کارگران در مورد احتمال ترمیم مزد به گوش میرسد، اما این صداها به نظر میرسد بیشتر به منظور ایجاد امید واهی در میان کارگران باشد. دولت و کارفرمایان به بهانهی کمبود بودجه و شرایط بحرانی تولید از افزایش دستمزد سر باز میزنند.
از سوی دیگر، کارگران فاقد تشکلهای مستقل و قدرتمند برای مطالبه حقوق خود هستند و در نتیجه امید چندانی به ترمیم عادلانه دستمزد وجود ندارد. در این شرایط، تنها راه برای حل بحران معیشتی، تغییرات اساسی در سیاستهای اقتصادی و توجه به وضعیت واقعی کارگران است.
بیشتر بخوانید: واگذاری ۴۰۰۰ هکتار از اراضی گرمسیری ایلام برای طرحهای کشت و صنعت · داوود کشوری: کارگران حق خود را میخواهند، نه صدقه
