فشار معیشتی بر بازنشستگان و کارگران به شدت افزایش یافته و شرایط زندگی آنها را به مرز بحرانی رسانده است. عبدالله بلواسی، فعال کارگری، در توصیف وضعیت معیشتی کارگران و بازنشستگان میگوید: "چندین سال است که سفرههای مردم، بهخصوص حقوقبگیران، هر روز خالیتر از روز قبل شده و متاسفانه وضعیت ما رو به زوال است."
افزایش اجارهخانه و هزینههای زندگی
در سال ۱۴۰۵، با وجود افزایش ۶۰ درصدی حداقل دستمزد کارگران، رشد هزینههای زندگی موجب شده که بخش قابل توجهی از این افزایش صرف جبران افزایش قیمت کالاها و خدمات شود. در این شرایط، فاصله میان درآمد و هزینه برای کارگران روزمزد، بازنشستگان و خانوارهای فاقد درآمد ثابت، بیشتر محسوس است. بلواسی به نمونهای از وضعیت بازنشستگان اشاره میکند که فردی با حقوق بازنشستگی حدود ۲۲ میلیون تومان، ناچار به پرداخت اجاره ۲۵ میلیون تومان برای خانه است.
بیشتر بخوانید: محمد الله داد: امسال قطعی لحظهای برق صفر شد
فشار اقتصادی بر بازنشستگان و درمان
بلواسی میگوید: "فشار اقتصادی بر بازنشستگان تنها به مسکن محدود نمیشود. افزایش سن معمولاً با افزایش نیاز به مراقبتهای پزشکی و مصرف دارو همراه است و هزینه درمان به یکی از دغدغههای جدی این گروه تبدیل شده است." این فعال کارگری ادامه میدهد که بسیاری از بازنشستگان برای تامین مخارج روزانه خود ناچار به بازگشت به بازار کار میشوند و در برخی موارد، پس از ۳۰ سال کار، دوباره به کارهای روزمزد روی میآورند.
به گفته بلواسی، برخی از این افراد به کارهایی مانند جمعآوری علف هرز یا برداشت محصول مشغول میشوند و بابت یک روز کار، تنها ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان دریافت میکنند. این در حالی است که بسیاری از این افراد دههها سابقه کار دارند و اکنون به دلیل ناکافی بودن درآمد بازنشستگی، مجبور به ادامه کار هستند.
بلواسی همچنین به وضعیت افراد فاقد درآمد ثابت اشاره میکند و میگوید: "کارگر روزمزد، کارگر ساختمانی یا فردی که شغل موقت و بیثبات دارد، در صورت کاهش فعالیت اقتصادی و رکود، ممکن است حتی همان درآمد محدود خود را نیز از دست بدهد." او همچنین میافزاید که در شرایطی که فرصتهای شغلی محدود است، برخی کارگران برای پیدا کردن کار ناچار میشوند به کشورهای دیگر بروند، که این مهاجرت کاری میتواند بر زندگی خانوادگی نیز اثر منفی بگذارد.
بلواسی در ادامه به ظرفیتهای موجود در کشور اشاره میکند و میگوید که در شهری مانند مریوان، با وجود ظرفیتهای اقتصادی و جغرافیایی، نیروی کار همچنان با نبود شغل پایدار مواجه است. او تاکید میکند: "وجود ظرفیتهای اقتصادی در منطقه زمانی معنا پیدا میکند که این ظرفیتها بتوانند به اشتغال و درآمد پایدار برای مردم محلی تبدیل شوند."
بیشتر بخوانید: دریای خزر، گنجینه ناشکفته اقتصاد ایران · معاون قوه قضاییه: معیشت کلید پیشگیری از جرم است
