ماهیگیری لانگلاین یا Longline fishing، یک روش تجاری و جذاب برای شکار ماهی است که در آبهای عمیق نیوزلند به کار میرود. این تکنیک با استفاده از یک خط اصلی طولانی که در آن قلابهای طعمهدار به فواصل مشخصی متصل شدهاند، به ماهیگیران این امکان را میدهد که در یک زمان کوتاه، تعداد زیادی ماهی را صید کنند. اما آیا این روش تنها به نفع ماهیگیران است یا تبعات منفی برای محیط زیست به همراه دارد؟
تکنیک ماهیگیری لانگلاین چگونه کار میکند؟
در این روش، یک خط اصلی طولانی به نام لانگلاین، در عمق آب قرار میگیرد و قلابها با استفاده از خطوط شاخهای به نام snoods به آن متصل میشوند. هر قلاب به طور جداگانه با طعمهای مخصوص آماده میشود و میتواند تعداد زیادی ماهی را در یک بار صید کند. این تکنیک به ماهیگیران این امکان را میدهد که با استفاده از تعداد زیادی قلاب، بهترین نتیجه را از شکار خود بگیرند.
لانگلاینها معمولاً بر اساس عمق آب و محل قرارگیری آنها طبقهبندی میشوند. این خطوط میتوانند در سطح یا در عمق آب قرار بگیرند و با استفاده از لنگرها تنظیم شوند. با این حال، این روش به دلیل قابلیت صید تعداد زیادی ماهی، خطرات زیستمحیطی قابل توجهی را نیز به همراه دارد.
چالشهای زیستمحیطی و آثار آن
استفاده از تکنیک لانگلاین در نیوزلند نه تنها باعث صید ماهیهای هدف میشود، بلکه میتواند به شکار غیرمجاز گونههای دیگر نیز منجر شود. این موضوع، به ویژه برای گونههای در معرض خطر، یک چالش جدی به شمار میآید. ماهیگیران باید با رعایت قوانین و مقررات موجود، از آسیب به اکوسیستمهای دریایی جلوگیری کنند.
در نهایت، ماهیگیری لانگلاین در نیوزلند، یک تصویر دوگانه را به نمایش میگذارد؛ از یک سو، فرصتی برای صید تجاری و اقتصادی و از سوی دیگر، چالشهای جدی برای حفظ محیط زیست. آیا زمان آن نرسیده که به این تکنیک نگاهی دوباره بیندازیم و به فکر راهکارهای پایدارتر برای حفاظت از دریاها و اقیانوسها باشیم؟
