مرکز هنرهای معاصر چین در منچستر در سال ۲۰۲۱ پس از یک سری جنجالها بهطور موقت تعطیل شد. اما حالا با نام جدید و مأموریتی تازه، به صحنه هنری بازگشته است. در مارس ۲۰۲۰، هنرمند بصری JJ Chan در حین آمادهسازی ویدئوهایی برای یک نمایش گروهی، متوجه شد که از ۱۳ کارمند مرکز، تنها یک نفر چینی است و بقیه سفیدپوست هستند. این عدم تنوع فرهنگی به شدت او را نگران کرد و همین موضوع باعث شد تا او نامهای سرگشاده به مرکز ارسال کند.
تجربه تلخ و واکنش هنرمندان
Chan در این نامه نوشت: "تجربه و آسیبهای من به عنوان ابزاری برای ورود به یک صنعت برای گروهی که به شدت نمایندهاش هستند، استفاده میشود." پس از این حادثه، مرکز به استخدام هفت هنرمند چینیتبار اقدام کرد، اما این ابتکار به دلیل اعتراض هنرمندان در مورد نژادپرستی نهادی، لغو شد. این هنرمندان سپس خواستار تحریم بینالمللی این مرکز شدند که منجر به استعفای شش عضو هیئت مدیره و چندین کارمند گشت.
هنرگاه پس از تعطیلی به دلیل شیوع ویروس کرونا در سال ۲۰۲۰ هرگز دوباره باز نشد. حال با راهاندازی دوباره، این مرکز تلاش میکند تا از گذشتهٔ پرحاشیهاش فاصله بگیرد و به سمت یک مأموریت جدید حرکت کند. آیا این تغییرات میتواند به احیای اعتماد جامعه هنری و نژادی کمک کند؟
چالشهای پیش رو
با وجود تلاشهای جدید، هنوز هم چالشهای بزرگی پیش روی مرکز وجود دارد. چگونه میتوانند از تجربیات تلخ گذشته درس بگیرند و به یک مدل موفق تبدیل شوند؟ آیا میتوانند هنرمندان و جمعیتهای متنوع را به خود جلب کنند و به یک بستر واقعی برای بیان هنر معاصر تبدیل شوند؟
مرکز هنرهای معاصر چین در منچستر حالا در تلاش است تا با تغییرات اساسی، به مسیری روشنتر و مثبتتر قدم بگذارد، اما آیا این تغییرات کافی خواهد بود؟
