در دنیای امروز، سوالات بسیاری دربارهٔ سیاستهای اقتصادی و اجتماعی کشورهای بزرگ به ویژه ایالات متحده مطرح میشود. یکی از این سوالات که تازگیها توجهات زیادی را به خود جلب کرده، به اظهارات «ممدانی» بازمیگردد که با بیانی تند، به انتقاد از سیاستهای آمریکا پرداخته است.
چرا این تضاد؟
ممدانی با اشاره به هزینههای کلان نظامی و جنگافروزیهای آمریکا، به این پرسش مهم پرداخت که چرا برای جنگها و عملیات نظامی میلیاردها دلار هزینه میشود، اما در عوض برای حمایت از فقرا و اقشار آسیبپذیر جامعه، هیچگونه سرمایهگذاری انجام نمیشود. این سوال، چالشی جدی برای سیاستگذاران آمریکایی است که همواره شعار حمایت از حقوق بشر و عدالت اجتماعی را سر میدهند.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که بسیاری از کارشناسان اقتصادی بر این باورند که بحرانهای اجتماعی و اقتصادی به ویژه در دوران پاندمی COVID-۱۹، نیاز به توجه بیشتری از سوی دولتها به مشکلات معیشتی مردم را بیش از پیش نمایان کرده است. ممدانی تأکید کرد که این تضاد نه تنها به نفع جامعه نیست، بلکه به تدریج باعث بیاعتمادی عمومی به سیستمهای اقتصادی و اجتماعی خواهد شد.
آیندهای تیره
توجه به وضعیت اقتصادی فقرا و سرمایهگذاری در پروژههای اجتماعی میتواند به بهبود وضعیت معیشتی و کاهش نابرابریها کمک کند. اما در شرایطی که منابع مالی به سمت جنگها و تسلیحات نظامی هدایت میشود، این امیدها به سادگی رنگ میبازند. ممدانی تلویحاً به این نکته اشاره کرد که ادامهٔ این روند میتواند به عواقب ناگواری منجر شود که نه تنها بر زندگی فقرا، بلکه بر کل جامعه تأثیرگذار خواهد بود.
این انتقادات و سوالات نه تنها از سوی ممدانی، بلکه از سوی بسیاری دیگر از فعالان اجتماعی نیز مطرح شده و به نظر میرسد که این موضوع به یکی از محورهای اصلی گفتگوها در عرصهٔ سیاستهای اقتصادی و اجتماعی تبدیل خواهد شد.
