نمایشگاه «سپیدخوانی» مریم حسین‌زاده در گالری دنا آغاز شد
فرهنگ و سفر

نمایشگاه «سپیدخوانی» مریم حسین‌زاده در گالری دنا آغاز شد

بررسی ناتوانی در بیان حقیقت از طریق هنر

تصویر: تولید هوش مصنوعی

توسط ۲ دقیقه زمان مطالعه ۳۱,۵۸۲

خلاصهٔ خبر

  • بررسی ناتوانی در بیان حقیقت از طریق هنر
  • این نمایشگاه به بررسی چالش‌های بازنمایی حقیقت در تاریخ می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه هنر می‌تواند به عنوان ابزاری برای بیان آنچه که فراموش شده، عمل کند.

نمایشگاه نقاشی «سپیدخوانی» اثر مریم حسین‌زاده در گالری دنا افتتاح شد. این نمایشگاه به بررسی رابطه تصویر و غیاب در تاریخ می‌پردازد و سعی دارد تا ناتوانی در بازنمایی حقیقت را به تصویر بکشد.

نگاهی به مفهوم سپیدخوانی

در این نمایشگاه، مریم حسین‌زاده از روایت تاریخی ورونیکا و پاک کردن صورت مسیح به عنوان نقطه شروعی برای بحث در مورد تصویر و غیاب استفاده کرده است. همانطور که ورونیکا با پارچه‌اش تصویر مسیح را ثبت کرد، آثار حسین‌زاده نیز به نوعی به ثبت رد یا نشانه‌ای از وقایع بزرگ‌تر می‌پردازد. این آثار نشان‌دهنده نوعی ناتوانی در بیان حقیقت و بازنمایی کامل آنچه که بوده است، هستند.

چشم‌اندازها و گواهی‌های فراموشی

آثار حسین‌زاده پر از چشم‌اندازهایی است که هر کدام به نوعی حاکی از سکوت و غیاب هستند. این چشم‌ها در آثار او به مانند میدان مین در دل اثر، به کمین نشسته‌اند و فعالیت بیننده را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند. این چشم‌ها گویی نوعی گواهی بر سکوت ما دارند و ما را به یاد آنچه نتوانستیم فراموش کنیم، می‌اندازند.

در نهایت، نمایشگاه «سپیدخوانی» با هدف بررسی و بازنگری در تاریخ و ناتوانی‌های آن، فضایی را فراهم کرده است که در آن هنر به عنوان وسیله‌ای برای بیان آنچه بیان‌ناپذیر است، عمل می‌کند. حسین‌زاده با آثارش به ما یادآوری می‌کند که فراموشی همواره دارای مراحل خاصی است و هر بار که به آثار او نگاه می‌کنیم، می‌توانیم به سوی چیزی فراموش‌شده حرکت کنیم.

منبع: sharghdaily.com

چرا این خبر مهم است؟

این نمایشگاه به بررسی چالش‌های بازنمایی حقیقت در تاریخ می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه هنر می‌تواند به عنوان ابزاری برای بیان آنچه که فراموش شده، عمل کند. آثار مریم حسین‌زاده به ما یادآوری می‌کنند که غیاب و سکوت بخشی از تاریخ انسانی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند.

پیشینه

مریم حسین‌زاده با الهام از روایت تاریخی ورونیکا در آثارش به بررسی تصویر و غیاب پرداخته است. این نمایشگاه به نوعی به ناتوانی‌های ما در بیان حقیقت و ثبت وقایع بزرگ‌تر می‌پردازد و فضایی را برای تفکر درباره تاریخ فراهم می‌کند.