هم جنگ، هم مذاکره؛ منطق جدید در تعامل با آمریکا به معنای استفاده از تمام ابزارهای نظامی و دیپلماتیک برای دستیابی به منافع کشور است. این منطق بر این باور است که باید با خلاقیتهای نوین در چارچوب استراتژی جنگ نامتقارن، به دشمن ضربات دردناک وارد کرد و در عین حال، مذاکره را به عنوان ابزاری برای پیروزی سیاسی در نظر گرفت.
میدان دیپلماسی و نظامی
در این نگاه، میدان دیپلماسی همانند میدان نظامی یک آوردگاه نزاع با دشمن آمریکایی است که هدف آن پیروزی برای کشور است. این رویکرد به وضوح با نگاههایی که در دهه نود بر قواعد حقوق بینالملل تأکید میکرد، تفاوت دارد. در حال حاضر، زیربنای زورمندی به اصل واضح قواعد جهانی تبدیل شده و مذاکره نیز باید بر اساس این قاعده و منطق پیش برود.
بیشتر بخوانید: شیخ اکرم الکعبی: پروازها با ایران باید عادی شود
نقد نگاههای متضاد
در این رویکرد، آمریکا به عنوان دشمنی تلقی میشود که انتظار هرگونه حسن نیت از او اشتباه و سادهلوحانه است. لذا کشور و حکمرانان باید همواره مراقب خدعه یا فریبکاری این دشمن باشند. در عین حال، زمانی که دشمن در وضعیت ضعف قرار دارد، باید از فرصت استفاده کرده و امتیازاتی را نقد کرد. این رویکرد به وضوح دو نگاه دیگر را که با منطق «هم جنگ، هم مذاکره» مخالف هستند، نقد میکند.
یک طرف این بحث نگاهی دارد که جنگ را بدون چشمانداز مشخص تجویز میکند و طرف دیگر، مردم را از جنگیدن میترساند و نسخههای قبلاً تجربه شده را به کشور تحمیل میکند. هر دو این نگاهها نه تنها عوارض درونی دارند، بلکه دشمن را به حملات بیشتر تشویق میکنند.
منطق رئیس مجلس و رئیس جمهوری بر این است که هم جنگیدن با تمام توان و هم مذاکره با منطق و عقلانیت ضروری است. ایران باید هم در عرصه نظامی قدرتمند باشد و هم در توان گفتوگو. این منطق بهویژه در شرایط کنونی که دشمن به دنبال فشار اقتصادی و محاصره دریایی است، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
در نهایت، زمانی که دشمن خسته و ملول میشود، باید با مذاکره امتیازات را نقد کرد و در صورت بروز خطای محاسباتی از سوی او، با قدرت نظامی پاسخ داد. اینجاست که کارآمدی منطق هم جنگ و هم مذاکره نمایان میشود.
بیشتر بخوانید: دولت از همراهی مردم برای آینده ایران استقبال میکند · پنتاگون: شمار نظامیان آمریکایی زخمی در جنگ با ایران به ۸۶۱ نفر رسید
