فدراسیونهای ورزشی ایران برای مدالآوران بازیهای آسیایی ناگویا پاداشهای اختصاصی تعیین کردهاند که به یکی از حاشیههای داغ این رویداد تبدیل شده است. در فاصله چند روز مانده تا آغاز بیستمین دوره این بازیها، برخی فدراسیونها جدا از پاداشهای رسمی دولت و کمیته ملی المپیک، اقدام به تعیین پاداشهای ویژه برای ورزشکاران خود کردهاند.
پاداشهای رسمی و اختصاصی
کمیته ملی المپیک اعلام کرده است که برای مدال طلای انفرادی و تیمی، پاداش ۳ میلیارد تومان، برای نقره یک میلیارد تومان و برای برنز ۴۰۰ میلیون تومان در نظر گرفته است. این مبالغ مستقل از پاداش وزارت ورزش و جوانان است که به مدالآوران اعطا میشود. به این ترتیب، ورزشکاران پیش از آنکه به سکو برسند، از یک نظام پاداش رسمی برخوردار خواهند بود.
بیشتر بخوانید: بختیاریزاده: با احترام به السد به دنبال پیروزی هستیم
فدراسیونها نیز وارد میدان شده و پاداشهای اختصاصی خود را برای مدالآوران تعیین کردهاند. فدراسیون دوومیدانی برای ورزشکاران مدالآور خود ۴ میلیارد تومان پاداش در نظر گرفته است. همچنین، فدراسیون ورزشهای آبی نیز برای مدالآوران خود پاداشهای بالا تعیین کرده است که نشان از افزایش انگیزه ورزشکاران دارد.
انتقادات و پرسشها
این اقدامها بدون انتقاد نبوده است. برخی کارشناسان بر این باورند که تعیین پاداشها باید بر اساس شانس واقعی مدالآوری ورزشکاران باشد و نه صرفاً توان مالی فدراسیونها. این موضوع به ویژه در رشتههایی که شانس کمتری برای کسب مدال دارند، بیشتر به چشم میآید. برای مثال، فدراسیون بوکس برای مدالآوران خود پاداشهای قابل توجهی تعیین کرده، در حالی که برخی رشتهها که احتمال مدالآوری بالاتری دارند، از چنین پاداشهایی بیبهرهاند.
سوال اصلی این است که معیار تعیین پاداشها چیست؟ آیا این پاداشها بر اساس شانس واقعی مدالآوری تعیین میشوند یا صرفاً به دلیل توان مالی و تصمیم مدیریتی هر فدراسیون؟ در واقع، در برخی رشتهها، ورزشکاران با سابقه و رنکینگ بالا مدعی جدی برای دستیابی به مدال هستند، در حالی که در رشتههای دیگر، رسیدن به سکو تنها یک هدف بلندپروازانه است.
در نهایت، موجی که برای تعیین پاداش اختصاصی از سوی فدراسیونها در ورزش به راه افتاده، در حال فراگیرتر شدن است. این در حالی است که ممکن است فدراسیون یک رشته کمشانستر، پاداش سنگینی برای مدال تعیین کند، اما رشتهای که احتمال مدالآوریاش بسیار بالاست، اصلاً چنین وعدهای نداشته باشد. این تناقض میتواند به چالشهای جدیدی در ورزش قهرمانی ایران منجر شود.
بیشتر بخوانید: افزایش گزارشهای مردمی در «سجام» و کسب سه مدال جهانی کوراش توسط همدانیها · وزنهبرداری ایران در ناگویا؛ طلا در دستان رقبای سرسخت!
