ولادیمیر پوتین با وجود هزینههای سنگین جنگ اوکراین، همچنان به عقبنشینی تن نمیدهد. بر اساس گزارش جدیدی، روسیه پس از بیش از چهار سال و نیم جنگ، هنوز نتوانسته دستاوردهای قابل توجهی در این زمینه به دست آورد.
هزینههای سنگین و عدم تغییر در محاسبات
گزارشها نشان میدهد که چشمانداز پایان جنگ در کوتاهمدت و میانمدت چندان امیدوارکننده نیست و روند تحولات به سمت تشدید درگیری پیش میرود. دلیل اصلی موضع سرسختانه پوتین، ساختار سیاسی است که او طی ۲۵ سال گذشته ایجاد کرده است. کرملین با افزایش کنترل بر دولت، رسانهها و اقتصاد، عملاً فضای رقابت سیاسی را محدود کرده است.
بیشتر بخوانید: وجدان و مسئولیت اخلاقی در زندگی روزمره
پس از آغاز جنگ، رسانههای مستقل و مخالفان تحت فشار و محدودیت بیشتری قرار گرفتهاند. این محدودیتها باعث شده است که جامعه روسیه ابزار مؤثری برای تأثیرگذاری بر تصمیمات کرملین نداشته باشد. به همین دلیل، هزینههای اقتصادی و نظامی بهتنهایی برای تغییر محاسبات پوتین کافی نیست.
نظامیسازی و وابستگی به چین
همزمان با تشدید جنگ، روسیه به سمت نظامیسازی گسترده دولت و جامعه حرکت کرده و بخش قابلتوجهی از ظرفیت اقتصادی و صنعتی خود را به جنگ اختصاص داده است. با وجود تحریمهای غرب و کاهش روابط تجاری با اروپا و آمریکا، روسیه توانسته اقتصاد خود را با شرایط جنگی سازگار کند و به تولید موشک و پهپاد و تأمین نیروی انسانی برای ادامه جنگ ادامه دهد.
این در حالی است که جنگ نقاط ضعف روسیه را نیز آشکار کرده است. نفوذ مسکو در مناطقی همچون سوریه، ونزوئلا، آسیای مرکزی، مولداوی، جمهوری آذربایجان و ارمنستان کاهش یافته و وابستگی روسیه به چین افزایش یافته است. این محدودیتها در اوکراین نیز نمایان شده و روسیه همچنان با هدف تسلط بر سراسر اوکراین فاصله زیادی دارد.
با وجود اینکه مسکو ممکن است بتواند خسارتهای سنگینی به اوکراین وارد کند یا آتشبسی مطابق شروط خود تحمیل کند، تصرف کامل این کشور برای روسیه دستیافتنی نیست و اوکراین خارج از کنترل مسکو همچنان یک چالش راهبردی بلندمدت برای کرملین خواهد بود.
بیشتر بخوانید: حملات سیاسی تندروها به حسن روحانی شدت گرفته است · وحشت اروپا از جنگ بیپایان روسیه و اوکراین
