دویدن صبحگاهی، پیاده‌روی عصرانه یا ورزش در فضای باز برای بسیاری از افراد بخشی از برنامه روزانه است؛ اما با افزایش شاخص آلودگی هوا، سوالاتی درباره ادامه فعالیت‌های ورزشی در هوای آلوده مطرح می‌شود. یک مطالعه بزرگ روی میلیون‌ها دونده اطلاعات تازه‌ای درباره اثر آلودگی هوا بر عملکرد ورزشی ارائه کرده است.
جزئیات مطالعه
این پژوهش که در Sports Medicine - Open منتشر شده، به بررسی داده‌های ۲ میلیون و ۷۵۶ هزار و ۵۵۳ نفر پرداخته است که در شش ماراتن بزرگ جهان شرکت کرده‌اند. این ماراتن‌ها در شهرهای برلین، بوستون، شیکاگو، لندن، نیویورک و توکیو بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ برگزار شده‌اند. پژوهشگران تمرکز خود را بر روی شرایط آلودگی هوا در روز مسابقه و ارتباط آن با زمان پایان مسابقه قرار داده‌اند. آنها به ویژه به دی‌اکسید نیتروژن (NO₂) توجه کرده‌اند، آلاینده‌ای که بیشتر به ترافیک و احتراق سوخت‌های فسیلی مرتبط است.
بیشتر بخوانید: پژوهشگران: تنهایی و انزوای اجتماعی عمر سالم را کاهش می‌دهد
نتایج و پیامدها
نتایج نشان می‌دهد که افزایش آلودگی هوا با عملکرد ضعیف‌تر در ماراتن ارتباط دارد. این ارتباط به‌ویژه در میان دوندگان تفریحی بیشتر از ورزشکاران نخبه مشاهده شده است. در واقع، هنگامی که فردی در حال فعالیت شدید است، سرعت تنفس بالا می‌رود و در نتیجه میزان مواجهه با آلاینده‌های موجود در هوا نیز افزایش می‌یابد. این نکته برای شهرهایی مانند تهران که در ماه‌های سرد سال با افزایش آلودگی هوا روبه‌رو می‌شوند، اهمیت خاصی دارد.
البته، نتایج این مطالعه به معنای ممنوعیت هر نوع فعالیت بدنی در هوای آلوده نیست. شدت آلودگی، نوع فعالیت، مدت ورزش، سن و وضعیت سلامت فرد همگی از جمله عواملی هستند که باید در نظر گرفته شوند. به طور کلی، کیفیت هوایی که در آن ورزش می‌کنیم، بخشی از شرایط تمرین است و نباید نادیده گرفته شود.
بنابراین، در روزهای آلوده، پیش از پوشیدن کفش ورزشی، بهتر است علاوه بر برنامه تمرین، کیفیت هوای آن روز و شدت فعالیت مورد نظر را نیز مدنظر قرار دهیم. این امر می‌تواند به حفظ سلامتی و بهبود عملکرد ورزشی کمک کند.
بیشتر بخوانید: انبه به کنترل قند خون و مدیریت وزن کمک می‌کند · اجرای پرونده الکترونیک سلامت در شاهرود بهبود درمان را به ارمغان می‌آورد
