ویتامین E یک ماده مغذی ضروری و آنتیاکسیدان است که در عملکرد سیستم ایمنی و محافظت از سلولها نقش دارد. مغزها، دانهها، روغنهای گیاهی و سبزیجات برگسبز از منابع مناسب این ویتامین هستند و برای بیشتر افراد، تأمین نیاز بدن از طریق غذا انتخاب مناسبی است.
ویتامین E چیست و چرا برای بدن ضروری است؟
ویتامین E در واقع نام گروهی از ترکیبات است که مهمترین شکل آن از نظر نیاز بدن، آلفا-توکوفرول است. این ویتامین محلول در چربی است و در بدن بهعنوان یک آنتیاکسیدان عمل میکند. سلولهای بدن در جریان فعالیتهای طبیعی خود و همچنین در مواجهه با عواملی مانند آلودگی هوا و دود سیگار با ترکیباتی موسوم به رادیکالهای آزاد مواجه میشوند. آنتیاکسیدانها به محافظت از سلولها در برابر آسیب اکسیداتیو کمک میکنند.
بیشتر بخوانید: بیماران سکته مغزی و قلبی به مرکز ولیعصر(عج) زنجان مراجعه کنند
ویتامین E همچنین برای عملکرد طبیعی سیستم ایمنی، ارتباط میان سلولها و برخی فرایندهای مرتبط با رگهای خونی و انعقاد خون اهمیت دارد.
مصرف مکمل ویتامین E و عوارض آن
با وجود اهمیت ویتامین E، مصرف بیشتر آن لزوماً به معنای سلامت بیشتر نیست. دریافت این ویتامین از غذا برای بیشتر افراد کافی است و مصرف خودسرانه مکملهای دوزبالا میتواند خطر خونریزی و برخی عوارض دیگر را افزایش دهد. در افرادی که سطح ویتامین E طبیعی دارند، شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد مصرف مکملهای دوزبالا الزاماً باعث تقویت بیشتر سیستم ایمنی یا پیشگیری از بیماریها میشود.
ویتامین E با کمک به خنثی کردن برخی ترکیبات اکسیدکننده، از سلولها در برابر آسیب محافظت میکند. این ویژگی یکی از مهمترین دلایل توجه علمی به ویتامین E است. البته خاصیت آنتیاکسیدانی به این معنا نیست که مکمل ویتامین E میتواند از تمام بیماریها جلوگیری کند.
در سالهای گذشته تحقیقات زیادی درباره ارتباط ویتامین E با بیماریهایی مانند بیماریهای قلبی، سرطان، اختلالات شناختی و بیماریهای کبدی انجام شده است. با این حال، نتایج این مطالعات به اندازهای نیست که بتوان مکمل ویتامین E را برای پیشگیری یا درمان عمومی این بیماریها توصیه کرد.
منابع غذایی و نیاز روزانه به ویتامین E
یکی از بهترین روشها برای تأمین ویتامین E، داشتن یک رژیم غذایی متنوع است. منابع غذایی مهم این ویتامین عبارتاند از: بادام و سایر مغزها، فندق و بادامزمینی، تخمه آفتابگردان، روغن جوانه گندم، روغن آفتابگردان، روغن گلرنگ و برخی سبزیجات برگسبز.
مقدار مورد نیاز ویتامین E به سن و شرایط فرد بستگی دارد. نیاز روزانه توصیهشده برای نوجوانان ۱۴ تا ۱۸ سال و بزرگسالان، ۱۵ میلیگرم در روز است. این مقدار برای زنان شیرده به ۱۹ میلیگرم در روز میرسد. همچنین، حد بالای قابلتحمل برای ویتامین E از مکملها ۱۰۰۰ میلیگرم در روز تعیین شده است.
کمبود ویتامین E در افراد سالم نسبتاً نادر است و معمولاً با مشکلاتی همراه است که جذب چربی را مختل میکنند. بنابراین، بهتر است برای مشکلات پوستی مداوم یا ریزش مو، علت اصلی مشکل توسط پزشک یا متخصص پوست بررسی شود.
بیشتر بخوانید: تحریمهای آمریکا ۸۰۰ دارو در ایران را تحت تأثیر قرار داد · صندوق بیماران صعبالعلاج با کمبود اعتبار مواجه است
