حنانه شهسواری-پژوهشگر شهری، بازار اجاره‌نشینی را به عنوان آینه‌ای از شکاف‌های طبقاتی و نابرابری اجتماعی معرفی می‌کند. بحران ساختاری مسکن در تهران طی سال‌های اخیر، تنها به افزایش قیمت‌ها محدود نشده و به ظهور پانسیون‌ها به عنوان نوعی جدید از سکونت اضطراری منجر شده است.
پانسیون‌ها: از فضای موقت به سکونتگاه دائمی
برداشت عمومی از پانسیون‌ها، فضایی گذرا و تعلیقی برای دانشجویان و تازه‌واردان بوده است. اما واقعیت امروز نشان می‌دهد که بسیاری از ساکنان این فضاها، نیروهای متخصص و شاغلانی هستند که به دلیل نابرابری‌های اقتصادی و موانع دسترسی به مسکن مستقل، ناچار به زندگی در این محیط‌ها شده‌اند. اقامت در پانسیون برای بسیاری از این افراد به یک زندگی دائمی تبدیل شده است.
بیشتر بخوانید: دستگیری ۲۴ سارق در اصفهان و کشف ۸ خودرو و ۲ موتورسیکلت مسروقه
تغییر جغرافیایی پانسیون‌ها
در گذشته، پانسیون‌ها عمدتاً در مناطق مرکزی تهران مستقر بودند، اما حالا شاهد افزایش این اقامتگاه‌ها در شمال و شمال‌غرب شهر هستیم. مالکان خانه‌های ویلایی و قدیمی به دنبال درآمد بیشتر، املاک خود را به اتاق‌های متعدد تبدیل کرده و به عرضه فضا بر مبنای «واحد تخت» پرداخته‌اند. این تغییر جغرافیایی به معنای بازدهی بالاتر و بیشتر برای مالکان است، در حالی که متقاضیان همچنان ناچار به پرداخت هزینه‌های بالای اجاره هستند.
میانگین هزینه اقامت در این اقامتگاه‌ها به ۴۵۵ هزار تومان در روز رسیده است. این مبلغ، به معنای حدود ۱۴ میلیون تومان در ماه برای اجاره یک تخت است که به وضوح نشان‌دهنده نابرابری‌های اقتصادی در این بازار غیررسمی است.
علاوه بر این، شرایط زندگی در پانسیون‌ها برای زنان شاغل و مستقل به دلیل نیاز به امنیت محیطی، دشوارتر شده است. آنها مجبور به انتخاب محیط‌های امن‌تر، حتی با کیفیت پایین‌تر در شرایط زندگی می‌شوند.
تداوم این وضعیت به حاشیه‌نشینی پنهان منجر شده است که در قلب ثروت و برج‌های لوکس پنهان شده است. ساکنان این پانسیون‌ها به رغم حضور فیزیکی در مناطق مرفه، از حقوق اولیه خود محروم هستند و در ساختاری بهره‌کشانه گرفتار شده‌اند.
حاشیه‌نشینی پنهان، چالشی بزرگ در نظام اجتماعی و اقتصادی تهران است و نیازمند توجه و اقدام فوری مسئولان و سیاست‌گذاران است.
بیشتر بخوانید: اجتماع مردم گرگان در شب ۲۱۸ برگزار شد · سرقت با پتک از طلافروشی در روز روشن در تهران
