یعقوب آزادهدل، دوچرخهسوار و پژوهشگر شهری، در اظهاراتی تازه به لزوم توجه به آرامش در زندگی شهری اشاره کرد و گفت: "شهرها به وجود آمدند تا انسانها در کنار یکدیگر زندگی کنند؛ نزدیکتر، امنتر و شاید آرامتر." او با بیان اینکه نزدیکی باید فاصلهها را کم و تعامل را بیشتر کند، افزود: "اما شهر در طول تاریخ فقط بزرگتر و پیچیدهتر نشده است؛ نوع ناآرامیهای آن نیز تغییر کرده است."
تغییر در ناآرامیهای شهری
آزادهدل توضیح داد که در شهرهای نخستین، تهدید آرامش شهر اغلب بیرونی بود و جنگ، حمله و تجاوز همسایگان میتوانست امنیت شهر را تهدید کند. او با اشاره به این نکته که دیوارهای شهرها برای حفاظت در برابر این تهدیدات ساخته شده بودند، اظهار داشت: "امروز بسیاری از ناآرامیهای شهر معاصر، درون خود شهر و حتی درون رفتارهای روزمره ما شکل میگیرند."
بیشتر بخوانید: نمایش خون باید یاگو به کارگردانی حبیب نریمانی روی صحنه رفت
به گفته وی، رفتارهای روزمرهای چون بیحوصلگی در صف، بیتوجهی به عابر پیاده و مصرف بیمحابای سوخت، هرکدام به تنهایی مسئله بزرگی نیستند، اما وقتی میلیونها بار تکرار میشوند، چهره شهر را تغییر میدهند. او پرسشی را مطرح کرد: "ما شهرها را ناآرام کردهایم یا شهرها ما را؟"
آرامش، کالایی لوکس
آزادهدل با تاکید بر اینکه زندگی آرام در شهر، شاید یکی از حقوق فراموششده شهروندی ما باشد، گفت: "آرامش نباید "وقت اضافه" زندگی باشد؛ آرامش بخشی از خود زندگی است." او همچنین اشاره کرد که بازگرداندن آرامش به شهر با دستور یا پروژههای عمرانی اتفاق نمیافتد و نیازمند زمان و فرهنگسازی است.
در ادامه، او افزود: "رفتار، زمان میخواهد. عادت، زمان میخواهد. فرهنگ، زمان میخواهد. و پختگی، بیش از همه زمان میخواهد." به اعتقاد وی، برای ساختن شهر آرام، باید به پرورش شهروند فردا فکر کرد؛ کودکانی که از همان سالهای نخست زندگی، پیادهروی، دوچرخهسواری و فرهنگ شهروندی را تجربه کنند.
آزادهدل در پایان گفت: "ما آرامآرام به عجله عادت کردهایم و باید آرامآرام آرامش را بازگردانیم. آرامش را نمیتوان با حرارت زیاد و عجله پخت؛ باید زمان داد و فرصت داد تا نسلی که آرامش را تجربه کرده است، فردای شهر را بسازد."
بیشتر بخوانید: بازگشت محسن نامجو و حواشی آن در دنیای موسیقی · تاج: تماشاگران، پیام امنیت و آرامش ایران به جهان هستند
