امیررضا انگجی در بررسی خود از وضعیت اصلاحات اقتصادی در ایران، به این نکته مهم اشاره میکند که علیرغم ضرورت اصلاحات اقتصادی، اقدامات مربوط به افزایش قیمت بنزین و دیگر اصلاحات قیمتی به دلیل چالشهای سیاسی و اجتماعی با تأخیر مواجه شدهاند.
چالشهای توزیع هزینهها
وی تأکید میکند که در شرایطی که اقتصاد کشور با ناترازی مالی و کسری بودجه مواجه است، انجام اصلاحات اقتصادی اجتنابناپذیر میشود. اما مشکل اصلی در توافق بر سر نحوه توزیع هزینههای اصلاح میان گروههای اجتماعی و سیاسی نهفته است. هر گروه اجتماعی میداند که ادامه وضعیت موجود هزینهبر است، اما تمایل دارد تا هزینه اصلاحات را به دوش دیگران بیندازد.
بیشتر بخوانید: رایگانسازی مترو سیاست کلی شهرداری تهران است
انگجی به تحلیل انگیزههای مختلف گروههای سیاسی و اجتماعی میپردازد و میگوید که هیچ گروهی نمیخواهد در موقعیت پرداخت هزینه اصلی قرار بگیرد. این تعارض میان ضرورت اصلاح و اختلاف بر سر توزیع هزینهها، عامل اصلی تأخیر در تثبیت اقتصادی است.
تأثیر تأخیر بر اقتصاد
در این چارچوب، هر دوره تأخیر در اصلاحات اقتصادی هزینههایی برای کشور به همراه دارد. کسری بودجه ادامه پیدا میکند و ناترازی انرژی تشدید میشود. بدین ترتیب، با گذشت زمان، مقاومت گروهها در برابر اصلاحات هزینهبرتر میشود. از سوی دیگر، گروهها ممکن است با ادامه مقاومت، از پرداخت سهم نامطلوب هزینه اصلاح اجتناب کنند.
انگجی توضیح میدهد که این وضعیت شبیه به یک بازی جنگ فرسایشی است که در آن هر گروه سعی دارد تا زمانی که ممکن است، هزینهها را به تأخیر بیندازد و منتظر بماند تا طرف مقابل نخستین گام را برای پذیرش هزینه بردارد. این بازی، به تدریج اطلاعاتی درباره رفتار سایر گروهها به وجود میآورد و زمان تسلیم را به یک متغیر درونزا تبدیل میکند.
در نهایت، انگجی نتیجه میگیرد که تصمیمگیری در مورد اصلاحات اقتصادی در ایران به دلیل عدم توافق و چالشهای توزیع هزینهها پیچیده و دشوار است و این مسئله به تأخیر در اصلاحات منجر شده است. او به ضرورت ایجاد اجماع میان گروههای اجتماعی و سیاسی برای انجام اصلاحات تأکید میکند.
بیشتر بخوانید: تکمیل ۲ کتابخانه همدان با مالیاتهای نشاندار و آزادسازی ۱۲ زمین راکد صنعتی · تورم در ایران: قیمت گاز در پی جنگ افزایش یافت
