سفر دوشنبه سیدمحسن نقوی، وزیر کشور پاکستان، به تهران در شرایطی انجام میشود که بحران منطقه در یکی از پرتنشترین مقاطع خود قرار دارد؛ ازاینرو، سفر این وزیر پاکستانی را نمیتوان صرفا در چارچوب رایزنیهای معمول میان تهران و اسلامآباد تفسیر کرد، بلکه زمانبندی آن، در متن تحولات جاری منطقه، به آن اهمیتی فراتر از یک سفر رسمی میبخشد.
تلاش اسلامآباد برای میانجیگری
تهران و واشینگتن همچنان در وضعیت بنبست قرار دارند و نگرانیها درباره ازسرگیری دور تازهای از درگیری نظامی افزایش یافته است. وضعیت تردد در تنگه هرمز شکننده است و همزمان جبهه یمن نیز با تشدید حملات انصارالله علیه اهدافی در عربستان وارد مرحلهای تازه شده است. در این شرایط، اسلامآباد بار دیگر تلاش میکند خود را در قامت یکی از کانالهای ارتباطی میان بازیگران بحران تثبیت کند. منابع پاکستانی و رسانههای منطقهای نیز سفر اخیر او را ششمین سفرش به تهران از زمان آغاز جنگ اخیر توصیف کردهاند.
بیشتر بخوانید: ضرورت توجه صداوسیما به طیف خاکستری جامعه
اهمیت سفر نقوی
این سفر را میتوان از دو زاویه بررسی کرد؛ نخست، تلاش اسلامآباد برای زنده نگهداشتن مسیرهای میانجیگرانه میان تهران و واشینگتن و جلوگیری از آن چیزی است که بهعنوان خطر بازگشت به دور تازهای از تشدید نظامی مطرح است. این تحرک همزمان با سفر عباس عراقچی به نیویورک و در آستانه سفر مسعود پزشکیان به مقر سازمان ملل صورت میگیرد، در حالی که دیپلماسی ایران در سطح بینالمللی فعالتر میشود.
دوم، جبهه یمن به یکی از کانونهای اصلی بحران منطقه تبدیل شده است؛ حوثیها در هفتههای اخیر حملات خود به عربستان را تشدید کردهاند و کنترل بخشهایی از ساحل دریای سرخ و نزدیکی بابالمندب، تهدیدی مستقیم برای امنیت انرژی و کشتیرانی ایجاد کرده است. این مسئله برای پاکستان بهدلیل پیمانهای دفاعیاش با عربستان اهمیت دوچندان یافته است.
در شرایط کنونی، سفر نقوی در میانه تلاشهای همزمان قطر برای احیای مذاکرات تهران و واشینگتن قرار دارد و این سفر میتواند در راستای جلوگیری از تبدیل چند بحران موازی به یک جنگ فراگیر باشد.
بیشتر بخوانید: ایران ۷ شرط برای آغاز مذاکرات با آمریکا اعلام کرد · افغانستان خواهان ادامه گفتوگو و همکاری با پاکستان است
