علی‌اکبر الوندیان، دبیر انجمن سیمان، با اشاره به مشکلات تأمین مازوت مورد نیاز کارخانه‌های سیمان اظهار کرد: شرکت‌هایی که مورد تأیید وزارت نفت هستند و نفتکش در اختیار دارند، با کارخانه‌های سیمان قرارداد می‌بندند و از این طریق سوخت مورد نیاز واحدها تأمین می‌شود.
مشکل در حمل مازوت و تأثیر آن بر کیفیت
الوندیان افزود: وزارت نفت مازوت را از مجموعه انبارهای نفت یا پالایشگاه‌ها تحویل می‌دهد و پس از آن شرکت‌های مورد تأیید وزارت نفت، سوخت را به کارخانه‌های سیمان منتقل می‌کنند. بنابراین در نقطه تحویل از سوی وزارت نفت، سوخت شرایط مشخصی دارد، اما مشکل اصلی در مسیر حمل و زمانی ایجاد می‌شود که مازوت به کارخانه می‌رسد.
بیشتر بخوانید: خاموشی مشعل‌ها و پایان اتلاف گاز در صنعت نفت
دبیر انجمن سیمان ادامه داد: در برخی موارد، مازوتی که به کارخانه‌های ما تحویل می‌شود، حاوی مقادیر زیادی آب است و این مسئله برای کارخانه‌ها مشکلات جدی ایجاد می‌کند. اینکه سوخت در نقطه تحویل از سوی وزارت نفت سالم تحویل شده، اما هنگام رسیدن به کارخانه حاوی آب است، نشان می‌دهد در مسیر حمل امکان دخل و تصرف در محموله وجود دارد.
دلایل دخل و تصرف در محموله مازوت
الوندیان با اشاره به امکان جابه‌جایی یا دستکاری مازوت در مسیر حمل گفت: مازوت یک سوخت یارانه‌ای است و همین مسئله می‌تواند انگیزه‌هایی برای جابه‌جایی یا دستکاری محموله ایجاد کند. در موارد متعددی، کارخانه‌های سیمان با محموله‌هایی مواجه شده‌اند که بخشی از آن به جای مازوت، آب بوده است.
وی تصریح کرد: شرکت‌های سیمانی مستندات و فیلم‌های متعددی از این موارد دارند؛ به‌گونه‌ای که وقتی شیر مخازن باز می‌شود، آب و آلودگی وارد مخازن سوخت می‌شود و در ادامه همین آلودگی‌ها وارد مشعل‌های کارخانه می‌شود. این مسئله کیفیت سوخت را به هم می‌زند و باعث افزایش مصرف سوخت می‌شود.
تأثیر کیفیت مازوت بر هزینه‌ها و جریمه‌ها
الوندیان توضیح داد: برای مثال، اگر برای تولید هر تن محصول میزان مشخصی سوخت مصرف می‌کنیم، با کاهش کیفیت مازوت و وجود آب و ناخالصی در آن، میزان مصرف افزایش پیدا می‌کند. بخشی از سوختی که تحویل گرفته‌ایم عملاً قابل استفاده نیست یا کیفیت آن کاهش پیدا کرده و همین موضوع موجب افزایش مصرف می‌شود.
وی با بیان اینکه این مشکل در تأمین گاز وجود ندارد، اظهار کرد: گاز از طریق خط لوله وارد کارخانه می‌شود و در یک سیستم کاملاً بسته، مستقیماً به مشعل‌ها می‌رسد. بعد از کنتور نیز میزان مصرف قابل اندازه‌گیری است و سوخت به شکل ایمن و مشخص در اختیار کارخانه قرار می‌گیرد.
الوندیان با اشاره به دشواری برخورد با متخلفان اظهار کرد: برخورد با این موارد بسیار سخت است. وزارت نفت سوخت را تحویل می‌دهد و پس از آن قرارداد حمل و تحویل با شرکت مربوطه است. در این زنجیره، اینکه مشخص شود یک ماشین در کجای مسیر چه اقدامی انجام داده، موضوع پیچیده‌ای است و نهادهای نظارتی نیز برای ورود به آن با دشواری‌هایی مواجه هستند.
چالش‌های کارخانه‌ها در پذیرش محموله مازوت
دبیر انجمن سیمان تأکید کرد: شرکت‌های سیمانی عملاً در یک شبکه به‌هم‌پیوسته قرار دارند و به دلیل محدودیت ناوگان حمل، امکان اینکه یک کارخانه به‌راحتی یک محموله یا تانکر را نپذیرد و منتظر محموله جایگزین بماند، وجود ندارد. به همین دلیل، بعضی کارخانه‌ها ناچارند با وجود مشکلات موجود، سوخت را دریافت کنند تا تولید آنها متوقف نشود.
وی گفت: بنابراین مشکل ما با مازوت فقط تأمین سوخت نیست، ما با افزایش هزینه خرید سوخت نسبت به گاز، مشکلات ناشی از دخل و تصرف در مسیر حمل، وجود آب و آلودگی در محموله و همچنین افزایش مصرف سوخت مواجه هستیم. اگر شاخص مصرف سوخت کارخانه افزایش پیدا کند، بحث جرایم اضافه‌مصرف نیز به تولیدکننده فشار می‌آورد.
بیشتر بخوانید: کاهش صادرات نفت ایران به چین در آستانه افزایش قیمت‌ها · پر کردن لاستیک خودرو با نیتروژن، معایب و هزینه‌های آن
