حسین روزبهانی، روانشناس، درباره آسیبهای محبت افراطی و کنترلگرایانه میگوید: «این مدل رفتارها آرامآرام به شخصیت بچه نفوذ میکند و اولین آسیبش از بین رفتن کامل استقلال کودک است.» او تأکید میکند که بچههایی که در چنین فضایی بزرگ میشوند، در دوران بزرگسالی حتی برای سادهترین انتخابهای زندگی خود دچار شک و تردید میشوند و به دنبال تأیید دیگران هستند.
پیامدهای محبت افراطی
روزبهانی توضیح میدهد: «چنین بچهای یاد میگیرد که خودش بهتنهایی کافی نیست و فقط وقتی دوستداشتنی است که کاملاً مطابق میل و خواستههای پدر و مادرش رفتار کند.» این نوع رفتارها میتواند در بزرگسالی به افراط یا تفریط در زندگی منجر شود. او میگوید: «این افراد یا دچار کمالگرایی بیمارگونه میشوند و تلاش میکنند همهچیز را بینقص انجام دهند تا رضایت دیگران را به دست بیاورند، یا برعکس، از شدت فشار روانی خسته میشوند و به آدمهایی کاملاً بیخیال و بیتفاوت تبدیل میشوند.»
بیشتر بخوانید: زرده تخممرغ تیرهتر لزوماً سالمتر نیست
تأثیر بر روابط آینده
روزبهانی همچنین به این نکته اشاره میکند که الگوی رابطهای که این کودکان در خانواده میبینند، در آینده بر روابط آنها تأثیر میگذارد. او میگوید: «این افراد در زندگی مشترک یا خودشان رفتارهای کنترلگرانه نشان میدهند یا جذب همسری میشوند که درست مثل والدینشان آنها را محدود و کنترل کند.»
او در ادامه تأکید میکند که انجام کارهای سادهای که بچه خودش از پس آنها برمیآید، در ظاهر نشاندهنده نگرانی والدین است، اما پیام پنهانش به کودک این است که «من به توانایی تو هیچ اعتمادی ندارم».
بیشتر بخوانید: روشهای تمیز کردن آبسردکن یخچال برای حفظ سلامت خانواده · تیمارستانی برای همه روایت انسانهای آسیبدیده از فقدان
