قهوه یک عصاره گیاهی است که فراتر از کافئین و توانایی‌اش در هوشیار کردن ما، دارای ترکیبات شیمیایی پیچیده‌ای است. این نوشیدنی می‌تواند اثرات عجیب و شگفت‌انگیزی بر بدن داشته باشد که در ادامه به بررسی هفت مورد از آن‌ها می‌پردازیم.
۱. قهوه و تأثیر بر دستگاه گوارش
قهوه می‌تواند شما را به دستشویی بفرستد. یک مطالعه نشان می‌دهد حدود سه نفر از هر ۱۰ نفر بلافاصله بعد از نوشیدن قهوه احساس دفع دارند. این اتفاق به‌سرعت می‌افتد و هم پس از نوشیدن قهوه معمولی و هم با قهوه بدون کافئین رخ می‌دهد.
بیشتر بخوانید: خواب ۷ تا ۸ ساعته خطر زوال عقل را کاهش می‌دهد
۲. قهوه و مشکلات ریفلاکس
قهوه می‌تواند علائم ریفلاکس را در بعضی افراد بدتر کند. همچنین، کافئین می‌تواند در برخی مبتلایان به گلوکوم، فشار داخل چشم را موقتاً بالا ببرد.
۳. تداخل قهوه با داروها
قهوه می‌تواند نحوه عمل بعضی داروها در بدن را تغییر دهد. به‌عنوان مثال، ممکن است جذب داروی تیروئید و داروی پوکی استخوان را کاهش دهد و به‌علاوه غلظت داروی ضدروان‌پریشی کلوزاپین را در خون بالا ببرد.
۴. قهوه و کلسترول
قهوه ترکیباتی به نام دی‌تِرپِن دارد که می‌توانند کلسترول تام و کلسترول اِل‌دی‌اِل را بالا ببرند. البته برخی از این ترکیبات ممکن است به‌طور خفیف فشار خون را پایین بیاورند.
۵. تأثیر قهوه بر میکروب‌های روده
آزمایش‌ها نشان می‌دهد میکروب‌های روده نیز از قهوه تغذیه می‌کنند. برخی از اسیدهای کلروژنیک قهوه در روده بزرگ تخمیر می‌شوند و ممکن است ترکیب میکروبیوم روده را تغییر دهند.
۶. قهوه و جذب آهن
قهوه می‌تواند جذب آهن از غذا را کم کند. پلی‌فنول‌های قهوه می‌توانند به آهن بچسبند و جذب آن را سخت‌تر کنند، به‌ویژه برای کسانی که از منابع گیاهی آهن دریافت می‌کنند.
۷. قهوه و تحریک دستگاه گوارش
قهوه می‌تواند حتی وقتی غذایی برای هضم وجود ندارد، دستگاه گوارش را به‌کار بیندازد. این اثر می‌تواند بر هورمون‌های گوارشی مرتبط با اشتها و سیری نیز تأثیر بگذارد.
در نهایت، کافئین و احساس هوشیاری بیشتر ممکن است محبوب‌ترین ویژگی قهوه باشد، اما تأثیرات دیگری نیز دارد. برای بیشتر مردم، قهوه در حد معمول بی‌خطر است، اما افرادی که داروی خاصی مصرف می‌کنند، باید درباره میزان مصرف قهوه خود با پزشک مشورت کنند.
بیشتر بخوانید: علیرضا رئیسی: چاقی و سوءتغذیه کودکان نیازمند توجه فوری است · نتایج نادرست اندازه‌گیری فشار خون به دلیل عدم تکیه‌گاه بازو
