دیابت نوع ۲ ممکن است زمانی بروز کند که بدن انسولین کافی تولید نکند یا نتواند به درستی به انسولین پاسخ دهد. اضافه وزن، سن و شرایطی مانند پیش‌دیابت و بیماری کبد چرب از عوامل خطر این بیماری محسوب می‌شوند.
نقش فعالیت بدنی در کاهش خطر دیابت
یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که به‌ویژه فعالیت بدنی با شدت متوسط تا شدید می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ در بزرگسالان کمک کند. محققان داده‌های مربوط به حدود ۸۸ هزار شرکت‌کننده در بانک زیستی بریتانیا را بررسی کردند و دریافتند افرادی که در گروه با سطح پایین‌تر فعالیت بدنی با شدت متوسط قرار داشتند، در مقایسه با گروهی که سطح بالاتری از این نوع فعالیت بدنی داشتند، با خطر نسبی دوبرابری ابتلا به دیابت نوع ۲ مواجه بودند.
بیشتر بخوانید: خوابیدن به پهلوی چپ برای بیماران قلبی خطرناک نیست
تأثیر سن بر خطر ابتلا به دیابت
بیشترین میزان کاهش خطر نسبی در بزرگسالان زیر ۶۳ سال مشاهده شد. شرکت‌کنندگان گروه با سطح بالاتر فعالیت بدنی با شدت متوسط، به‌طور میانگین ۴۰۹ دقیقه در هفته ورزش می‌کردند. در حالی که افراد گروه با سطح پایین‌تر، به‌طور میانگین ۱۲۱ دقیقه در هفته ورزش می‌کردند. این مطالعه همچنین نشان داد که ارتباط میان سطح فعالیت بدنی و دیابت نوع ۲ در میان بزرگسالان جوان‌تر، قوی‌تر بوده است.
در مقایسه با افرادی که سطح بالاتری از فعالیت بدنی داشتند، احتمال ابتلای افراد ۶۲.۷ ساله یا جوان‌تر با سطح پایین‌تر فعالیت بدنی به دیابت نوع ۲، ۲.۴۴ برابر بیشتر بود. همچنین در بزرگسالان ۶۲.۷ ساله یا مسن‌تر، احتمال ابتلا به این بیماری ۱.۶۵ برابر بیشتر بود.
محققان تأکید می‌کنند که ورزش در شرایط پیش‌دیابت باید به عنوان نوعی «مدیریت بیماری» تلقی شود. افزایش فعالیت بدنی می‌تواند به بازگرداندن سطح گلوکز خون به محدوده طبیعی و کاهش احتمال پیشرفت بیماری به سمت دیابت نوع ۲ کمک کند.
این پژوهش بر نوع خاصی از ورزش متمرکز نبود، بلکه شدت تمرینات را بررسی کرد و نشان داد که به‌طور کلی، مقادیر بیشتر فعالیت بدنی با شدت متوسط تا شدید، نتایج بهتری به همراه دارد. تمرینات مقاومتی نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند، زیرا عضلات اسکلتی محل اصلی مصرف و دفع گلوکز در بدن هستند.
بیشتر بخوانید: استرس مزمن باعث کاهش توجه و زبان در زنان می‌شود · رئیس انجمن علمی روان‌پزشکان ایران از کمبود داروهای روان‌پزشکی هشدار داد
